portokalokokkinomala:

dark-soull:

o-kallitexnhs-o-atelhs:

elemnv:

“Μα δεν θα τα καταφέρουμε..”
“Ας προσπαθήσουμε.”
“Κι αν δεν βγει;”
“Ε δεν βγήκε.”
“Μα τι λογική είναι αυτή; Δεν θέλω να σε χάσω.”
“Δεν θα με χάσεις.”
“Κι άμα δεν βγει;”
“Ωραία, ας μείνουμε φίλοι, αλλά άμα τσακωθούμε;”
“Κάτσε αυτό δεν το σκέφτηκα.”
“Το περίμενα, δεν είσαι τόσο έξυπνη.”
“Σκάσε, δηλαδή θα σε χάσω όπως και να έχει;”
“Έλα να το ζήσουμε.”
“Κι άμα φύγεις;”
“Θα το ζήσεις με κάποιον άλλον.”
“Και εσύ;”
“Θα πίνω, θα κλαίω, θα καπνίζω.”
“Και;”
“Θα το ζήσω με κάποια άλλη.”
“Μα..”
“Μπορείς να σκάσεις και να το ζήσεις;”
“Δεν είναι τόσο απλό, φοβάμαι.”
“Και εγώ φοβάμαι αλλά σ’αγαπώ.”
“Πρώτη φορά το λες..”
“Συνήθισε το.”
“Δεν ξέρω..”
“Ε τότε περίμενε τον επόμενο.”

Έφυγε, δεν ξέρω αν γύρισε πάλι.
Δύο παιδιά σε μία στάση του μετρό.
Εγώ πιο δίπλα.
Η συζήτησή τους.
Ή όπως εγώ την θυμάμαι..
Εσύ το έζησες;

-Ε.Μ.

Ναι αλλά έσπασε η ψυχή μου.

Επομένος

Επόμενος

Το ζήσα

Καηκα

Επόμενος

Άμα όντως ήθελε δεν θα υπαρχαν όλα αυτά τα μα και τα μου , έλα.

sagsoul:

let’s dance, in Rome, at midnight

yuyuuyuyuu: